δεν θα μπορούσα να περιγράψω πόσο όμορφες ήταν οι τελευταίες βδομάδες

αλλά ψες βράδυ, πήρα κι έδωσα ένα τόσο δα κομματάκι ψυχής

και δεν υπάρχει κάτι που να συγκρίνεται με αυτό

η θεωρία μου:

Στους φίλους μας εναποθέτουμε με την εμπιστοσύνη μας και την αγάπη μας ένα κομματάκι ψυχής. Προσωπικά όταν με αγγίξει κάποιος το κάνω χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα - δεν είναι κάποια πρόθεση για συναλλαγή που με ωθεί να το κάνω, παρά η δική μου ανάγκη μου να δώσω. Όταν όμως συμβεί έτσι που ταυτόχρονα να πάρυμε από τους φίλους ένα κομματάκι δικής τους ψυχής...απερίγραπτο! Πιστεύω γι αυτό και όταν είμαστε μακριά τους πάντα κάτι μας λείπει ενώ όταν είμαστε μαζί, νιώθουμε λίγο πιο ολοκληρωμένοι.

----------
κι αν κάποιους τους χάσουμε... χάνουμε και το κομματάκι μας μαζί... εγγυήσεις δεν υπάρχουν... πρέπει να εμπιστευτείς... όπως λένε... τουλάχιστον όταν μας λείπουν, θα συνεχίσουμε να τους κουβαλάμε μέσα μας γιατί έχουμε κι εμείς, το κομματάκι ψυχής τους... κι όταν βρισκόμαστε με άλλους που κουβαλάνε κι άλλα κομματάκια... μαζεύονται και... μας φέρνουν πιο κοντά, σε κάτι που ήταν, αλλά δεν είναι πια, παρά μόνο μέσα μας. "The only way you can understand the real meaning and purpose of love is to be willing to pay the price. You have to go out there and risk sharing it."

Για μένα ισχύει συνήθως... ρισκάρω μόνο όσα αντέχω να χάσω... μερικές φορές λίγα ή και τίποτα. Άλλες πάλι αρκετά... ή όλα - υπήρξαν φορές που... ομολογουμένως... χρειαζόμουν να τα χάσω όλα, ώστε να κάνω καινούρια αρχή. Αλλά καμιά φορά φαίνεται, τα ξεπερνάμε κάτι τέτοια ανασφαλή κριτήρια και... ετοιμαζόμαστε να πέσουμε με το κεφάλι στο κενό... τουλάχιστον πριν φτάσουμε πάτο και σπάσουμε τα μούτρα μας, ας απολαύσουμε το πέταγμα. Και ποιος ξέρει, μπορεί η ψυχή μας να... θυμηθεί πώς να πετάει και να μην αρχίσει η κάθοδος και τόσο αμέσως μετά την πτώση. Απότι φαίνεται θα βάλω στο τραπέζι όχι περισσότερα απότι αντέχω να χάσω, αλλά χα! περισσότερα απ΄όσα έχω! Ή μήπως είχα πιο πολλά απότι ήξερα; Όχι απαραίτητα λόγω δύναμης... ίσως λόγω αδυναμίας, ή έστω... δύναμης μές την αδυναμία. Ή απλά της γνήσιας ανεμελιάς, joie de vivre, Lebesnfreude που με διακατέχει τους τελευταίους δυο μήνες;;
----------

Δίνοντας και παίρνοντας λοιπόν κομμάτι από τις ψυχές μας, από τη μια έτσι κουβαλάμε τους φίλους μας μέσα μας, παντού και πάντα κι αυτοί το ίδιο. Από την άλλη... έχουμε από κάπου να πάρουμε μαγιά σε καιρούς δύσκολους, όταν η ψυχή μας πονάει, μαζεύεται, μαραζώνει... όταν έχουμε πιάσει πάτο... οι καλοί φίλοι φυλάσσουν καλά το κομματάκι ψυχής που τους έχουμε εναποθέσει και μας το δίνουν πίσω απλόχερα όταν δουν πως το χρειαζόμαστε.

Κι επειδή έχω αποφασίσει να κάνω κάτι δύσκολο έως επικίνδυνο τις επόμενες βδομάδες... έπρεπε οπωσδήποτε να αφήσω ένα κομματάκι ψυχής για να μου το φυλάει κάποιος εδώ κοντά...

χωρίς πολλά πολλά, μέσα σε 30 δεύτερα... ένιωσα αυτή την αυθόρμητη ανάγκη, χωρίς προετοιμασία... κι όμως τόσο έντονο και με την πιο όμορφη , πιο ψύχραιμη και πιο ζεστή αντίδραση (καλέ μου... έχεις τον τρόπο σου να με συγκινείς, κι αυτό στον δίδυμο οφείλεται;;;; εεε;;;) ... "σου δίνω ένα κομματάκι της ψυχής μου...", "κι εγώ της δικής μου..." μια απάντηση με ένα υγρό βλέμμα και πώς; μα πώς συνενοούμαστε έτσι;; κι όταν τα λέμε όλα με τα μάτια, τα ελληνικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά τί τα θέλουμε;;; χαχααα για να εντυπωσιάζουμε τους κάθε ετιέν στο τρένο;;; μα, ναι, πες το, είμαστε αχτύπητοι! η στιγμή πάντως πιάστηκε, θα μου δίνει δύναμη μέχρι να γυρίσω... unsere Freundschaft ist como una flor que cresce en nosotros, ναι, και υπόσχομαι να επανορθώσω στην επόμενη πανσέληνο καλέ μου... στο τιτσίνο... και ω, ναι, μέχρι τότε θα έχουμε άάάλλα τόσα να πούμε :))))

ότι σ΄αγαπάω στο είπα; γρήγορα τα κατάφερες. όχι ότι είμαι και καμιά δύσκολη... εκλεκτική όμως... you're the best friend a girl can have!!! πού να ρχίσω και πού να τελειώσω;;; τί ωραία χορεύεις κι ακόμα καλύτερα οδηγείς στο χορό (όχι δεν ξερω εγώ να αφήνομαι, εσύ ξέρεις να με χορεύεις!!!) την γλωσσομάθεια;; το ανοιχτό μυαλό, την καταδεκτικότητα;; το χαμογελάκι το διαστροφικό; την ευγενική ειλικρίνεια;; αυτό το μυαλό που κρατάει τόμους ολόκληρους;; Ich hab dich doch SOOOOO lieb!!!! ότι απλά με δέχτηκες όπως ήμουν και όπως έγινα στην πορεία και αυτή που είμαι τώρα και αυτή που θα είμαι μετά, κι ακόμα πιο μετά, κι αργότερα;; το ξέρεις ότι με κάνεις λιώμα, το ξέρεις. σου χαλάω εγώ χατήρι;;;;;;

ΣΜΟΥΤΣΣΣ!!!!!

---------------

Τελικά βλέπω πως δεν έχω καμία πρόθεση να χάσω και τόσα πολλά. Υπάρχουν πλέον κάποιες σταθερές στη ζωή μου που θέλω να τις κρατήσω.

Φτάνει το τη ζωή μου μηδενίζω κλπ κλπ. όχι, αυτά που έχω φτιάξει από την τελευταία φορά που τα γκρέμισα όλα, αυτή τη φορά αξίζουν, και είναι αυτά που θέλω. είμαι σε καλή κατεύθυνση. δεν θα τα χαλάσω τώρα πια. τουλάχιστον όχι μέχρι να αλλάξω στόχους.

όποιος θέλει αν ακολουθήσει... ευχαρίστως. στο μεταξύ ας παίξουμε κι άλλο λίγο...