Monday, August 13, 2007

αυτές τις μέρες είμαι σε φάση ψάχνω σπίτι. κάθε μέρα έχω δυο και τρία ραντεβού.

το ιδανικό μου σπίτι αυτή τη στιγμή έχει 4,5 δωμάτια (πώς γίνεται αυτό; θα εξηγήσω) και τζάκι 100+ τετραγωνικά

δωμάτιο δικό μου (δωμάτιο νούμερο ένα)
δωμάτιο χάμπι (δωμάτιο νούμερο δύο)
δωμάτιο για επισκέπτες- γραφείο (δωματιο νούμερο τρία)
για μένα ένα μπάνιο με μπανιέρα -τουαλέτα -διπλό νιπτήρα (έναν για πλύσιμο έναν για να αφήνω το πιστολάκι, κρέμες, πετσέτες κτλ) α, και διπλό καθρευτάκι-κουτάκι παρακαλώ
για τον χάμπι ένα μπάνιο με ντους-βεσε-νιπτήρα
κουζίνα με υπερυψωμένο φούρνο κεραμική κουζίνα πλυντήριο πιάτων και πάτωμα αυτοσφουγγαριζόμενο, με πολλά ντουλάπια και να μην είναι στενόκωλη
σαλοτραπεζαρία ευσεβούς μεγέθους με τζάκι (εδώ είναι αυτό που λέμε στας ελβετίας ενάμιση δωμάτιο, δωμάτιο νούμερο τέσσερα μισό)
να έχει κι ένα μπαλκονάκι να χωράμε να κάτσουμε να φάμε 4-6 άτομα και μια δυο σεζλονγκ
σε ήσυχη και ασφαλή γειτονιά να αφήνω και τις γάτες έξω κοντά σε σταθμό

ε τελοσπάντων ένα διαμερισματάκι να το αγαπήσω...


αχ

τουλάχιστον δεν ψάχνω πια γυναίκα. αυτά σε άλλο ποστ αναλυτικά.

9 comments:

Wrong Guy said...

Όταν βρεις αυτή τη γειτονιά πες μου που είναι να έρθω να μείνω και εγώ.

vasvoe said...

τέτοιες γειτονιές έχει πολλές στην πόλη μας.

το σωστό σπίτι δεν έτυχε να βρω ακόμα. και στην σωστή τιμή, μη ξεχνιόμαστε.

KV said...

Ειμαι σίγουρη τον χαμπι τον μπέρεδεψες περισσότερο από εμένα ... Good luck, σίγουρα υπάρχουν τέτοια παλατάκια εκεί γύρω! Μόλις βρεις θα έρθω να μου φτιάξεις σουφρίτο!!!
σμακ!

gay super hero said...

Πολύ καλά τα είπες για το outing στους γονείς. Κάποιοι επειδή δεν γουστάρουν να παλέψουν και να χάσουν τις βολές τους, κάνουν λες και είναι η κατάκτηση του 'Εβερεστ. Στο κάτω-κάτω της γραφής εμείς τραβάμε το κοινωνικό ζόρι, όχι οι γονείς μας.
Και έχεις απόλυτο δίκιο. Αν εσύ δεν αισθάνεσαι καλά με τον εαυτό σου, πώς να πείσεις τους άλλους;

Όσο για το σπιτάκι των ονείρων σου, τί τα θες βρε αγόρι μου τόσα τετραγωνικά; Για να τα σφουγγαρίζεις; Μικρό και cosy ψηφίζω εγώ:-)

gay super hero said...

'Η κορίτσι μου; Σόρυ, τώρα που το σκέφτομαι δεν ξέρω αν είσαι αγόρι ή κορίτσι...Αλλά καταλαβαίνεις τώρα. Η φαλλοκρατία είναι συνήθεια :-)

vasvoe said...

κορίτσι!!!
να σου πω, όσο είμαστε οικονομικά εξαρτημένοι είναι πιο δύσκολο.
από τη στιγμή που μένουμε μόνοι μας πλέον μάλλον κρυβόμαστε πίσω απ το δάχτυλό μας!!

vasvoe said...

όσο για τα τετραγωνκά, είμαστε 2 άτομα και 4 γάτες.
μην ανησυχείς δεν σφουγγαρίζω πολύ. με το που μπαίνω σπίτι - βγάζω παπούτσια.

gay super hero said...

Εντάξει, σίγουρα στην Ελλάδα είναι δύσκολη η ανεξαρτησία για τους νέους. Ανεργία, χαμηλοί μισθοί, χώρια που με τις πανελλαδικές και τον στρατό περνάνε τα χρόνια. Αλλά αν η κατάσταση είναι πια τόσο αφόρητη στο σπίτι κάνεις το παν για να φύγεις μια ώρα αρχίτερα κι ας ζεις με λιγότερα. Κάποιοι όμως δεν θέλουν να εγκαταλείψουν και τις βολές τους. Τα καλά και τα συμφέροντα δηλαδή. Δεν ξέρω, ίσως τα λέω επειδή δεν τα έχω ζήσει, εμένα οι γονείς μου με σεβάστηκαν στο εν λόγω θέμα και δεν είχαμε υστερίες. Αλλά κι εγώ από την άλλη δεν κρεμόμουνα ποτέ συναισθηματικά από την έγκριση των γονιών μου. Νομίζω ότι είναι όπως τους μάθεις. Το καλύτερο τους το είπε ένας φίλος μου. "Εγώ τραβάω το ζόρι, όχι εσείς. Συζήτηση κομμένη". Και τό 'ραψαν;-)

Στην τελική, πρέπει να έχει κανείς και αρχίδια. Είδες ξαναχτύπησε η ρουφιάνα η φαλλοκρατία!:-)

alienlover said...

καλέ τίποτα δε ζητάς, δεν θα είναι δύσκολο να το βρεις πιστεύω :D