ωδή στη μπριζόλα

πήρα τον χάμπι και πήγαμε έξω για φαί εχτές

με είχε πιάσει μια λιγούρα για κρέας κρεατάκι

πήγαμε σε ένα ωραίο εστιατόριο ιταλικό μας βάλανε δίπλα στο τζάκι αχ ωραία που ήτανε γιατί εγώ με την περίοδο είμαι συνέχεια παγωμένη

παράγγειλα τη μπριζολίτσα μου, σχεδόν ωμή -ο χάμπι είπε ότι αυτό είναι πολύ βάρβαρη περιγραφή - πάντως όταν του έδωσα να δοκιμάσει δεν παραπονέθηκε

αλλά ο σερβιτόρος μια χαρά με κατάλαβε νά ναι καλά

ήταν απέξω ελαφρά ψημένη σε λάδι με αρωματικά, ξεχώριζε δεντρολίβανο

και μέσα βαθυκόκκινη ωμή

ήταν άψογη πωωωωωωω πωωωω πώς μπορεί ένα τέλειο φαί να σε ανεβάσει έτσι;

πολύ μου είχαν βγει τα ζωώδη ένστικτα και έτσι ήθελα να την πάρω να την ξεσκίσω με τα δόντια

τί ωραίο πράγμα το κρεατάκι να το μασάς άψητο τρυφερό τρυφερό

μπορεί να μου έλειπε και σίδηρος τί να πω :-ρ

όχι μπορεί σίγουρα γιατί σήμερα ξύπνησα σα να μου έχουνε κάνει τονωτική ένεση

ήμουν τρεις βδομάδες τώρα και σερνόμανα

φέρανε και πατατούλες φούρνου μπεμπέ, κάτι πολύ μικρές, μια χαψιά η καθεμία

μμμ ήτανε κι αυτές όμως

είχα σκάσει βέβαια από το κρέας και το νερό -ναι με την περίοδο δίψαγα κιόλας

οπότε τις πατατούλες τις δοκίμασα μετά τις περιποιήθηκε ο χάμπι

όχι που θα τις άφηνε

αυτός είχε παραγγείλει κάτι φιλετάκια λεπτά λεπτά ψημένα με φασκόμηλο και από πάνω προσούτο -πολύ ντιζαινιά τέλοσπάντων για τα γούστα μου εκείνη τη στιγμή.