άμα σας πω τί φλασιά έφαγα...

μίλαγα στο γάτο

του έκανα διάφορα μωρουδίστικα

και μετά μου βγήκε να του πω κι ένα νανούρισμα

και άρχισα ένα που μού λεγε η μαμά μου, μικρή λέμε τώρα

με ένα παπάκι

κι ένα κουνελάκι

και συνειδητοποιώ
ότι, ρε μαλάκα,

δεν μιλάμε για το αχ κουνελάκι κουνελάκι
ξύλο που θα το φας

αλλά για το

και δεν μου καίγεται καρφί
αν περ-νάς-καi -δε-μου-ξα-να-μι-λάς

κατάλαβες τώρα ποιο λέω;

αυτό λέω