το γιαουρτάκι

ανοίγω το ψυγείο πρωί πρωί επιθεωρώ, ψιλοάδειο είνια. αλλά οκ, περιμένω παραγγελία το μεσημέρι. βλέπω ένα γιαουρτάκι, ακτίβια και καλά κάτι πρέπει νά χει αυτό μέσα από αυτά τα ζωντανά, που σε κάνουν σούπερ ντούπερ στα έντερα μπλα μπλα. μαλακίες εις την τρίτην κοιτάω συστατικά ζάχαρη 10% ΚΑΙ γλυκόζη. 9% φράουλες συν αρωματικό. αλλά ένιγουέις δεν ήταν αυτό το πόιντ μου.

το πόιντ μου είναι ότι το γιαουρτάκι έχει λήξει από 21 μαρτίου, σήμερα έχουμε νομίζω 11 απρίλη. πω πω πλάκα πλάκα είκοσι μέρες.

εγώ πάντως το έφαγα. ούτε μύριζε ούτε είχε γεύση ξινισμένου. τώρα θα μου πεις με τόση ζάχαρη τί γεύση να έχει, πέρα από ζαχαρένια. και με το αρωματικό μέσα και σκατά να έχει εσύ φράουλες θα μυρίζεις. αυτό όμως το σκέφτηκα αφού το έφαγα, διότι πρωί πρωί έχω και μια πείνα, και ο εγκέφαλος παίρνει μόνο στροφές για το τί να φάω.

απλά ήθελα να σας ενημερώσω, άμα δεν γράψω τίποτα τις επόμενες μέρες, πάρτε κανά τηλέφωνο, μπορεί να χρειαστεί να στείλετε λουλούδια. τουλίπες παρακαλώ, που είναι και εποχής. κίτρινες ή ακόμα καλύτερα, μου αρέσουν οι σωμόν.

τώρα θα βάλω καμιά σκούπα όσο θα περιμένω να πεθάνω. μη πάει όλο το πρωί χαμένο.

γεια σας.