σήμερα μπήκα στην ψυχολόγο, και της είπα "δεν βλέπω το λόγο αν συνεχίσω να έρχομαι - κάνατε πολύ καλή δουλειά - κι εγώ το ίδιο"

μετά κατέβηκα στην πόλη να δω μαγαζιά για τα δώρα

άρχισε βροχή

περνώντας έξω από ένα θέατρο μ κάλεσαν να μπω μέσα για μισή ώρα, είχαν ελεύθερη είσοδο σε κάτι σαν... αυτοσχεδιασμό. μπήκα αλλά ήταν τα συνιθισμένα κουλτουρέ πρόσωπα και δνε έκατσα

αλλά απόλαυσα την κοπελιά που έπαιζε ακκορντεόν καθισμένη πάνω στην τσίγκινη οροφή της εισόδου και τραγουδούσε, θα σας γελάσω τί ακριβώς, εμένα για φάντος μου φάνηκαν, αλλά πάνω κάτω ό,τι είναι στα πορτογαλικά γιοα φάντος μου φαίνεται :Ρ

η βροχή δυνάμωνε κι εγώ απομακρυνόμουν από τη μουσική

βιάστηκα να πάω σπίτι

στο δρόμο με έπιασε ένα παράπονο, άρχισα να κλαίω , έγινα μούσκεμα

τουλάχιστον δεν αγόρασα τσιγάρα που το ήθελα πολύ πολύ απόψε

γιατί τουλάχιστον αν κάπνιζα θα σταμάταγα να τρώω ασταμάτητα

γγκρρρρ

έφτασα σπίτι και έσταζα

έπιασα τα μαλλιά, έβαλα αθλητικά και τη χαζαμάρα που μετράει τους παλμούς

και το αδιάβροχο

και ξαναβγήκα τρέχοντας

μισή ώρα στους 150

αναρωτήθηκα πού βρήκα τη δύναμη

γύρισα βρεμένη μέχρι το κόκαλο

τεντώματα έκανα μέσα στο ντους κάτω απ΄το καυτό νερό

αύριο μάλλον θα έχω πνευμονία

αλλά δεν πειράζει, ο γιατρούλης με τα μπλε μάτια νά ναι καλά

χιχιχι

τουλάχιστον μετά από αυτό ούτε θέλω να φάω ούτε να καπνίσω και ανυπομονώ για το πιάσιμο στις γάμπες αύριο

ακούω πιαφ και... παραλύω...

και το χάιλάιτ της ημέρας ήταν η στιγμή στην τελευταία συνεδρία όπου ένιωσα... οντότητα. φαντάστηκα τον εαυτό μου σαν σκιτσαρισμένο γύρω γύρω, το πετσί μου να σηματοδοτεί τα όριά μου. ήμουν ΕΓΩ. me, an entity. Eine Gestalt. ΟΚ, χαζογέλαγα κανά δεκάλεπτο με αυτή την ανακάλυψη. ακούμπαγα το δέρμα μου και ήταν ω, τί φοβερή ανακάλυψη! Έχω όρια! και μέσα, είμαι εγώ! Από δω ως εκεί και αυτή είμαι ΕΓΩ. Χαχααααα, yeah, that's me!!

Kαι το πιο καλό το είπα;;; Είμαι και γαμώ τα ατομάκια και με λατρεύω! yee haw! Top that!!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!!!!!!