μπορν αγκαίην

απόταν άρχισα να ψάχνομαι με το ζεν και το διαλογισμό, και κιθάρα και τραγούδι νιώθω το κάτι άλλο. ξαναγεννημένος άνθρωπος. είμαι συνεχώς ευτυχισμένη, με αναλαμπές ακόμα πιο έντονης ευτυχίας. το τραγούδι και ο διαλογισμός για μένα είναι σχεδόν το ίδιο πράγμα, δυο πλευρές του ίδου νομίσματος.

και στα δύο το βασικό χαρακτηριστικό είναι η αναπνοή. τόσο τόσο βασική και τόσο αγνοημένη η αξία της, τόσο δεδομένη την παίρνουμε. κι όμως η αναπνοή είναι η ζωή μας, όσο αναπνέουμε ζούμε... και στην τελική όταν φτάσεις να καταλάβεις να αγαπήσεις να εκτιμήσεις τον άερα που αναπνέεις τότε ξέρεις ότι έως και την τελευταία σου πνοή θα είσαι ικανοποιημένος, ευτυχισμένος άνθρωπος και θα περάσεις το κατώφλι χωρίς φόβο, χωρίς να μετανιώσεις.

στο τραγούδι τα δίνεις όλα και τα βγάζεις από μέσα σου. καλά είμαι εντελώς φάλτσα αλλά χέστηκα. καμιά φορά πιάνω όμως κάτι σωστά και παθαίνω ΤΙΛΤ. ένα ΩΠΑ! τώρα από πού βγήκε αυτό;!!! πώς είναι τα μικρά σκυλάκια όταν ρίχνουν μια κλανίτσα και δεν ξέρουν τί ήταν αυτό και τινάζονται να δουν ποιος ήρθε; ΑΥΤΟ!!!

στο διαλογισμό κάθεσαι απόλυτα ήσυχος και ακίνητος, και από το πουθενά σου έρχεται η αναλαμπή, το αχα μόμεντ. και δεν ξέρεις τί σε χτύπησε. με την καλή έννοια. συγχαρητήρια, μόλις ήρθες ένα βήμα πιο κοντά στον εαυτό σου.

το όχημα μεταφοράς είναι και στα δύο η αναπνοή, και στα δύο γνωρίζεις τον εαυτό σου. καταλαβαίνεις πως το μόνο όριό σου είναι το μυαλό σου, ενώ η καρδιά σου έχει ποτέντσιαλ equals άπειρο...

δεν χρειάζεται πια να "πιστεύεις" στο θεό... γιατί τον ξέρεις. και τον κοιτάς στον καθρεύτη κάθε μέρα.

σε μια βδομάδα έχω εξετάσεις και μετά πάω αλάσκα. προς το παρόν παίρνω πίπα-κώλο βιολογία γυμνασίου αλλά τι να πεις, μια ανάσα δρόμος ακόμα, μετά διακοπές. χλωροπλάστες, αλβιόλαε, ληχήνες, οικοσυστήματα, υπερλίπανση, η ενέργεια που ποτέ δε χάνεται παρά μόνο αλλάζει μορφή και οι επιπτώσεις των πράξεών μας δέκα επεισόδια μετά.


/---------------------------------------
εκτός αυτού η ζυρίχη είναι πανέμορφη. κάθε φορά που παίρνω το τρένο να κατέβω κέντρο περνάμε μέσα από χρυσαφένια λιβάδια με λουλούδια κανόλα και καταπράσινο δάσος. και σκέφτομαι: θεε μου, ζω στον παράδεισο.
στην πόλη κοιτάω κόσμο να περπατάει με ελαφρύ βήμα
ηλιόλουστες μέρες
διαλλείματα βροχής που κάνουν τη μεταξωτή πουκαμίσα μούσκεμα σε δευτερόλεπτα και λες, χάθηκε να βάλω ένα μπεζ σουτιέν που βγήκα με το άσπρο;
το καλοκαίρι που έρχεται τα *badi που ανοίγουν το επόμενο σκ
*μέρη πρόσβασης στο ποτάμι ή στη λίμνη με ντους κτλ
τα κούτσικα σινεφίλ σινεμαδάκια που θα ερημώσουν για να πάρουν τη θέση τους τα θερινά στους λόφους και σε πλατείες.
οι δημοτικές βιβλιοθήκες μας που μπορείς να δανειστείς ό,τι βιβλίο ή ταινία γουστάρεις κι αν δεν την έχουν τη ζητάς και την προσθέτουν στη συλλογή.

ανακαλύπτω με καινούριες φίλες καινούρια καφενεδάκια σε ανακαινισμένα σοκάκια
(ναι μαλάκα όλη η παλιά πόλη της ζυρίχης είναι σοκάκι-καλντερίμι)
ανεβαίνω στο λοφάκι με τις καστανιές για να κάνω εξάσκηση κιθάρα με την πόλη της ζυρίχης πιάτο στα πόδια μου.
την πόλη ΜΟΥ μου μου,

και μετά να γυρνάω αργά σπίτι τραγουδώντας να τρώω το καλό μου φαγάκι να κάνω το διαλογισμό μουνα συγυρίζω τα ρουχαλάκια μου να βλεπω και κανα ταινιάκι και να αποκοιμιέμαι με τον γάτο μου αγκαλιά, κολλημένο στο μαξιλάρι μου, τις γάτες στα πόδια μου και να λέω θέε μου σε ευχαριστώ, σε ευχαριστώ, σε ευχαριστώ, κι αν είναι να μην ξυπνήσω, το τόσο μου έφτασε.

και να ξυπνάω το πρωί και να τα κάνω όλα πάλι με την ίδια λαχτάρα προσοχή εκτίμηση και απόλαυση να ρουφάω τη κάθε στιγμή να αγκαλιάζω αυτούς που αγαπάω και να τους λέω, τί καλά που υπάρχεις! πόσο ομορφαίνεις τη ζωή μου! να σκέφτομαι τί και πώς γιατί ό,τι κάνω, ότι σκέφτομαι και νιώθω έχει αντίκτυπο σε μένα και στους γύρω μου. να προσπαθώ το καλύτερό μου να είμαι ευτυχισμένη και να κάνω και τους γύρω μου ευτυχισμένους. να κοιτάω ό,τι κάνω με κάνει ευτυχισμένη να μην υπάρχουν αγγαρίες όλα να είναι επιλογή μου συνειδητή να είμαι ελευθερη. κι ειλικρινής.
\-------------------------------

έκανα μια καινούρια φίλη. φίλη φίλη όμως, όχι από αυτές που σε θέλουν μια φορά το μήνα όταν δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν. έχω ελαχιστοποιήσει τα πράγματα στα οποία δίνω το χρόνο μου, τα σκουπίδια όξω απ-την παράγκα. και σκουπίδια σημαίνει οτιδήποτε μόνο "κλέβει" το χρόνο την ενέργεια τη διάθεσή μου... (και δεν μου δίνει τίποτα)

από άσκοπες ασχολίες, ατέλειωτες ώρες στον ιντερνέτ, πράγματα που δεν χρειάζονται να γίνουν τέλεια, παρά απλά να γίνουν, και ακόμα και... ανθρώπους. ανθρωπους που ρουφάνε τη ζωή από μέσα σου και μόνο που βρίσκονται στον ίδιο χώρο... κιλλ δι βάμπαιρ. κιλλ, κιλλ, κιλλ! κιλλ σου λέω κάντον αναλαμπάδιασμα και μη κοιτάς πίσω.

ξέρεις κάτι, βαρέθηκα να τους κηνηγάω για να διατηρήσω μια φιλία. επίσης έχω σιχαθεί τον αρνητισμό. δεν μιλάω για όταν έχεις προβλήματα και στεναχώριες και φυσικά θα τα πεις να ξεσκάσεις και να βγάλεις άκρη. αλλά έχω αναπτύξει ζίρο τόλερανς για όλα τα μαλακισμένα *και εδώ μπορεί να είναι από δεκάξι έως... νο λίμιτ. αυτά τα μαλακισμένα που λες και ζούνε για να γκρινιάξουνε. λες και αν δεν βρούνε κάτι να παραπονεθούν θα χάσουν την αξία τους. και αν δείξουν ευχαριστημένοι με κάτι που δεν είναι τέλειο από όλες τις απόψεις, θα θεωρηθούν οι γύφτουλες που δεν καταλαβαίνουν ότι κάτι είναι ατελές. ποτέ δεν θα είναι ευχαριστημένοι από τον εαυτό τους γιατί ποτέ δεν θα γίνουν τέλειοι... και έχουν τις ίδιες προσδοκίες και από τους γύρω τους.

τέτοιοι άνθρωποι γιοκ. έκοψα το μαλάκα μισογύνη φίλο που απλά προσπαθεί να βρει τρόπο να με πηδήξει, έκοψα μια μαλακισμένη η οποία έχει μόνη και μόνιμη καραμέλα πόσο πολύ δουλεύει, και επίσης σταμάτησα να παίρνω τηλέφωνα να βρεθούμε δυο άλλες. αν θέλουν ας με πάρουν αυτές αλλά έχω χάσει και τη διάθεση όταν ρωτάω πώς είσαι να παίρνω πάντα, μα πάντα ένα βαριεστημένο, κλαψομούνικο cum υποβόσκον touch ηρωίδας μάνας γυναίκας εργαζόμενης νοικοκυράς "ε... πώς να είμαι... όχι και τόσο καλά"

υπάρχουν αυτή τη στιγμή δυο άνθρωποι που βγαίνω και έχουμε τα ίδια μυαλά, στιλ σπιρίτσουαλ, διαλογισμός, θετική σκέψη κτλ. μαζί με το ρες και κάτι άλλους φίλους φτάνουν και περισσεύουν για κοινωνική ζωή. ποιότητα όχι ποσότητα. επίσης #άσχετο, πήραμε γκριλ και κάνουμε μπάρμπεκιου με φίλους... επίσης #άλλο άσχετο, πήρα προαγωγή σε φουλ βήγκαν. δλδ εγώ ψήνω σουβλάκι λαχανικών δίπλα στις μπριζόλες των αλλονών. νο κρέας νο ψάρι νο τυρί νο γάλα νο γιαούρτι *μπλεχ και ίουκ μάνα μου... νο αυγά... πρέπει να πω ότι μετά από κανα μήνα χωρίς γαλακτοκομικά έτυχε και ήπια ένα ποτήρι γάλα και... έπαθα κολικούς. παίζει να είχα δυσανεξία στη λακτόζη και δεν το ήξερα καν. βλέπω ντοκιμαντέρ τύπου supersize me και Food Inc. για να κάνω αυτόπλυση εγκεφάλου. έχω κόψει μαχαίρι γλυκά και τζανκ τύπου τηγανητές πατάτες από τα μακντόναλτς. φακή ή φασόλι κάθε μέρα για πρωτείνη... σπιρουλίνα για σίδηρο και Β12, μια πολυβιταμίνη με φολικό οξύ και ασβέστιο.

αυτά, καλά να περνάτε. μάκια σας