27;

όπως λέει κι ο κολλητός μου, (ένας είναι ο κολλητός γμτ, ακόμα κι αν γινόμαστε κώλος... αλλιώς τί κωλλητοί θά΄μασταν;;;)

βασικά όχι, κώλος δεν γινόμαστε.

να σας πω γιατί.

μπορεί να του τα πω ένα χεράκι και δεν θα βγάλει κιχ να πει "μα όχι εγώ δεν"

αυτό είναι μια ιδιότητα που την έχουν λίγοι άνθρωποι. και καλοί.

συνήθως πρέπει να σου πούνε πως έχεις λάθος να τους "κατηγορείς" για το τάδε ή το δείνα και αν σου αποδείξουν πως όχι, είναι τέλειοι.

---λίγο άσχετο αλλά κι όμως σχετικό: έχω να προτείνω κάτι. αγκαλιάστε τα "λάθη" σας. είναι σύμμαχοι για το μέλλον. είναι μαθήματα. και σταματήστε να αυτομαστιγώνεστε. δεν μπορείτε να τα αλλάξετε, φροντίστε την άλλη φορά να μην κάνετε το ίδιο -υπάρχουν τόσα άλλα!---

μπορεί να έχω όντως λάθος αλλά δεν αναιρεί το γεγονός ότι για μένα, κάτι έγινε. δλδ την αντίληψή μου, δεν μπορείς να την ακυρώσεις. πρέπει πρώτα να την αγκαλιάσεις και μετά να μου εξηγήσεις γιατί ήταν λανθασμένη.

αλλά ας επιστρέψουμε στο φίλο μου. έκατσε, τα άκουσε, και μου είπε τη δικιολογία του στο τέλος. ούτε γάτα ούτε ζημιά.

μα δεν είναι τέλειο να έχεις τέτοιους τέλειους φίλους γμτ;;

σήμερα ήταν μια υπέροχη βραδιά. η πόλη μας ήταν πανέμορφη και όχι μόνο πολυσύχναστη, κάτι που δεν είναι ασυνήθιστο για παρασκευή βράδυ φυσικά, αλλά και πολύ ζωντανή, αφού έχουμε τέλος οκτώβρη και ο καιρός είναι ακόμα (σχεδόν) καλοκαιρινός - τραπεζάκια έξω κι όσοι δεν χωράνε... στο πεζοδρόμιο. χάρμα.