τώρα πάλι θέλω να φωνάξω

δεν με χωράνε οι τοίχοι

πνίγομαι

έξω, θέλω έξω

νά΄χω ουρανό (και θάλασσα...)

άνοιξε

άνοιξαν

άνοιξη;

φθινόπωρο

η αγαπημένη μου εποχή

ατέρμων

κύκλος

της

ζωής

πέθανε (ήλιε)

να πεθάνω ( η φύση)

για να αναστηθώ

κι εσύ;

κοιμήθηκα

τον ύπνο της λήθης

ξύπνησα

πόνεσε

όπως

το μουδιασμένο μέλος

ερεθίσματα από παντού

έστειλαν στα νεύρα μου

βελονιές

πονάει

όταν αδημονείς

να αδράξεις τη μέρα,
τη νύχτα,
τη ζωή


θα ξανακοιμηθώ

ίσως

δε θέλω

ίσως να θελήσω

τώρα όχι